Πώς μοιάζει πραγματικά η κατάθλιψη
Πολλοί από εμάς πιστεύουμε ότι η κατάθλιψη, είναι μια μόνιμη στεναχώρια ή μια έντονη θλίψη που δεν υποχωρεί. Τις περισσότερες φορές δεν είναι όμως έτσι. Πολύ συχνά αρχίζει με μια αίσθηση ότι τα πάντα βαραίνουν. Ο καφές το πρωί δεν σας κάνει τίποτα. Η μουσική που σας άρεσε γίνεται απλά θόρυβος. Η αγαπημένη σας ταινία ή ασχολία σας αφήνει αδιάφορους. Ένας φίλος σας καλεί για φαγητό και αντί να χαρείτε, νιώθετε κούραση μόνο στη σκέψη ότι πρέπει να ντυθείτε, να βγείτε, να μιλήσετε.
Άλλες φορές εμφανίζεται σαν μια αποσύνδεση από τα πάντα. Κάνετε τα βασικά, πηγαίνετε στη δουλειά, μαγειρεύετε, απαντάτε σε μηνύματα, αλλά νιώθετε σαν να παρακολουθείτε τη ζωή σας από απόσταση. Σαν να λείπει η ζωντάνια και η διάθεση που κάποτε υπήρχε. Τα κάνετε όλα, αλλά τίποτα δεν σας αγγίζει.
Συχνά υπάρχει μια άλλη μορφή κατάθλιψης που κανείς δεν υποψιάζεται. Ο άνθρωπος που τη βιώνει συνεχίζει να βρίσκεται σε υψηλό λειτουργικό επίπεδο. Κάνει παρουσιάσεις, τρέχει, κοινωνικοποιείται. Αλλά το βράδυ, μόλις κλείσει η πόρτα, ξαπλώνει στον καναπέ και απλά κοιτάει το ταβάνι χωρίς να μπορεί να εξηγήσει γιατί δεν νιώθει τίποτα.
Η κατάθλιψη δεν μοιάζει πάντα με αυτό που δείχνουν οι ταινίες. Μοιάζει συχνότερα με απουσία συναισθήματος ή νοήματος παρά με πόνο.
Τι είναι η κατάθλιψη
Η Κατάθλιψη (Μείζων Καταθλιπτική Διαταραχή)Μια διαταραχή της διάθεσης που χαρακτηρίζεται από επίμονη θλίψη, απώλεια ενδιαφέροντος για δραστηριότητες και μειωμένη ενεργητικότητα. (μείζων καταθλιπτική διαταραχή) δεν είναι παρατεταμένη θλίψη, δεν είναι αδυναμία χαρακτήρα και δεν είναι κάτι που "περνάει αν προσπαθήσεις" αρκετά. Είναι μια κατάσταση που επηρεάζει ταυτόχρονα τη σκέψη, το συναίσθημα, το σώμα και τη συμπεριφορά.
Λειτουργεί συγκεκριμένα: ο τρόπος που ερμηνεύετε τα γεγονότα αλλάζει (υπάρχει η τάση να τα βλέπετε πιο αρνητικά, πιο απειλητικά, πιο απελπιστικά), η ικανότητα να αισθανθείτε ευχαρίστηση ή ενδιαφέρον μειώνεται, ο ύπνος διαταράσσεται, δεν υπάρχει ενέργεια ή εξαντλείται εύκολα και η συγκέντρωση γίνεται δύσκολη. Δεν πρόκειται για ξεχωριστά συμπτώματα. Πρόκειται για μια αλυσίδα αλλαγών που αλληλοτροφοδοτούν η μία την άλλη.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να σημειώσουμε ότι, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημάδια της κατάθλιψης δεν είναι η θλίψη, αλλά η αδυναμία να αισθανθείτε ευχαρίστηση και νόημα σε πράγματα που κάποτε σας έκαναν χαρούμενους. Αυτό που η κλινική βιβλιογραφία ονομάζει ΑνηδονίαΗ μειωμένη ή πλήρης αδυναμία να αισθανθεί κανείς ευχαρίστηση ή ενδιαφέρον σε δραστηριότητες που κάποτε του προσέφεραν ικανοποίηση. Αποτελεί ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της κατάθλιψης.. Δεν λείπει η χαρά γιατί κάτι κακό συνέβη. Λείπει η ικανότητα να τη νιώσετε, ακόμα και όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά.
Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο
Αν κάποιος σας έχει πει ότι η κατάθλιψη είναι "χημική ανισορροπία στον εγκέφαλο", πιθανότατα σας είπε κάτι υπερβολικά απλουστευμένο. Η ιδέα ότι η κατάθλιψη οφείλεται απλώς σε χαμηλή σεροτονίνη ήταν επί δεκαετίες η κυρίαρχη άποψη. Η πρόσφατη έρευνα, ωστόσο, δείχνει ότι η εικόνα είναι σημαντικά πιο σύνθετη.
Μια εκτενής συνολική ανασκόπηση που δημοσιεύτηκε το 2022 στο Molecular Psychiatry (Moncrieff et al.) δεν βρήκε σταθερά και επαναλαμβανόμενα στοιχεία ότι η κατάθλιψη προκαλείται από χαμηλή σεροτονίνη. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα αντικαταθλιπτικά δεν λειοτυργούν, αλλά ότι η εξήγηση "λίγη σεροτονίνη = κατάθλιψη" ήταν μια χρήσιμη απλοποίηση, άλλα όχι η ακριβής περιγραφή της κατάστασης.
Αυτό που γνωρίζουμε σήμερα είναι ότι στην κατάθλιψη αλλάζει ο τρόπος που επικοινωνούν διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου μεταξύ τους. Ο Προμετωπιαίος ΦλοιόςΤο μπροστινό τμήμα του εγκεφάλου, υπεύθυνο για λογική σκέψη, σχεδιασμό, λήψη αποφάσεων και ρύθμιση συναισθημάτων. Στο πλαίσιο του άγχους, ο ρόλος του είναι να αξιολογεί αν η απειλή που αναγνωρίζει η αμυγδαλή είναι πραγματική και να ρυθμίζει ανάλογα την αντίδραση., υπεύθυνος για τη λογική σκέψη, τον σχεδιασμό και τη ρύθμιση των συναισθημάτων, δείχνει μειωμένη δραστηριότητα. Ταυτόχρονα, η ΑμυγδαλήΜικρό αμυγδαλόσχημο σύμπλεγμα νευρώνων στον κροταφικό λοβό του εγκεφάλου. Αποτελεί κεντρικό μέρος του συστήματος επεξεργασίας φόβου και απειλής. Αντιδρά σε πιθανούς κινδύνους ταχύτερα από τον προμετωπιαίο φλοιό, πυροδοτώντας αντίδραση πριν ολοκληρωθεί η λογική αξιολόγηση., που επεξεργάζεται τον φόβο και τις απειλές, γίνεται υπερδραστήρια. Αυτός ο συνδυασμός δημιουργεί ένα χαρακτηριστικό μοτίβο: ο κόσμος ερμηνεύεται ως πιο απειλητικός και πιο αρνητικός από ό,τι πραγματικά είναι, ενώ ταυτόχρονα η ικανότητα αυτοκριτικής αυτών των ερμηνειών μειώνεται.
Αυτό δημιουργεί μια μορφή φαύλου κύκλου. Οι αρνητικές σκέψεις και τα δύσκολα συναισθήματα ενεργοποιούν τα συστήματα στρες του εγκεφάλου, αυξάνουν την κορτιζόλη και ενισχύουν τη δραστηριότητα της αμυγδαλής. Αυτές οι βιολογικές αλλαγές, με τη σειρά τους, κάνουν τις σκέψεις πιο σκοτεινές, τα συναισθήματα πιο βαριά, τη συγκέντρωση πιο δύσκολη. Η σχέση είναι αμφίδρομη. Δεν ισχύει μόνο ότι "η βιολογία του του εγκεφάλου προκαλεί τα συμπτώματα", αλλά ότι και "τα συμπτώματα αλλάζουν τη βιολογία του εγκεφάλου". Ένας κύκλος που ανατροφοδοτεί τον εαυτό του.
Αυτός ο κύκλος εξηγεί ένα γεγονός που μπερδεύει πολλούς: γιατί τόσο η ψυχοθεραπεία (που δουλεύει με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές), όσο και η φαρμακοθεραπεία (που αλλάζει τη χημεία του εγκεφάλου) μπορούν να αποδώσουν; Ουσιαστικά δεν πρόκειται για αντίφαση και οι δύο προσεγγίσεις μπαίνουν στον ίδιο κύκλο από διαφορετικό σημείο. Πλέον υπάρχουν απεικονιστικές μελέτες που δείχνουν ότι η ψυχοθεραπεία μπορεί να επιφέρει μετρήσιμες αλλαγές στη δραστηριότητα του εγκεφάλου, με τρόπο ανάλογο, αν και όχι ταυτόσημο, με τη φαρμακοθεραπεία.
Αυτός ο μηχανσιμός εξηγεί γιατί η λογική του ατόμου που αντιμετωπίζει κατάθλιψη, δεν αρκεί από μόνη της για να ξεπεράσει το πρόβλημα. Πολλοί άνθρωποι με κατάθλιψη γνωρίζουν ότι οι σκέψεις τους δεν είναι ρεαλιστικές. Ξέρουν ότι "δεν είναι τα πράγματα τόσο άσχημα". Αλλά αυτή η γνώση δεν αλλάζει τίποτα, γιατί το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη λογική. Βρίσκεται σε βαθύτερα συστήματα του εγκεφάλου, σε ρυθμίσεις και μηχανισμούς που η συνειδητή σκέψη δεν μπορεί εύκολα να φτάσει χωρίς βοήθεια.
Υπάρχει ένα ακόμα στοιχείο που αλλάζει σημαντικά την κατανόησή μας για την κατάθλιψη. Ο εγκέφαλος δεν είναι στατικός. Η ύπαρξη της ΝευροπλαστικότηταΗ ικανότητα του εγκεφάλου να αναδιοργανώνεται και να δημιουργεί νέες συνδέσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής, ως αποτέλεσμα της μάθησης και της εμπειρίας. σημαίνει ότι ο εγκέφαλος αλλάζει με βάση τις εμπειρίες, τη μάθηση και τις συνήθειες. Στη χρόνια κατάθλιψη, κάποια νευρωνικά μονοπάτια (ιδιαίτερα αυτά που σχετίζονται με την ευχαρίστηση, τα κίνητρα και την ανταμοιβή) εξασθενούν, ενώ μονοπάτια που σχετίζονται με τις Μηρυκασμός ΣκέψεωνΗ επαναλαμβανόμενη και επίμονη ενασχόληση με αρνητικές σκέψεις ή προβλήματα, η οποία δυσκολεύει τη λήψη αποφάσεων και τη συναισθηματική αποφόρτιση. (μηρυκασμός) ενισχύονται. Το ίδιο γεγονός έχει όμως και μια θετική πλευρά. Η ίδια νευροπλαστικότητα που επιτρέπει στην κατάθλιψη να "εγκατασταθεί" στο εγκέφαλό μας, επιτρέπει και την αντιστροφή της υφιστάμενης κατάστασης, μέσα από τη θεραπεία.
Αιτίες και παράγοντες κινδύνου
H κατάθλιψη δεν έχει μία αιτία. Δεν υπάρχει ένας "διακόπτης" που ανοίγει και κλείνει. Εμφανίζεται ως αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης ανάμεσα σε βιολογικούς, ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Κάποιο άτομο μπορεί να το επιβαρύνει περισσότερο η κληρονομικότητα, κάποιο άλλο μια απώλεια, κάποιο τρίτο η χρόνια εξάντληση. Οι περισσότεροι άνθρωποι που παρουσιάζουν κατάθλιψη επιρεάζονται από έναν συνδυασμό παραγόντων.
Βιολογικοί παράγοντες. Η γενετική προδιάθεση υπάρχει: αν κάποιος συγγενής πρώτου βαθμού έχει εμφανίσει κατάθλιψη, ο κίνδυνος αυξάνεται. Αυτό δεν σημαίνει ότι "αναπόφευκτα" θα παρουσιάσει κατάθλιψη. Σημαίνει ότι ο εγκέφαλος του μπορεί να είναι πιο ευάλωτος σε συγκεκριμένες πιέσεις. Παράγοντες όπβς το χρόνιο στρες, οι ορμονικές μεταβολές (εγκυμοσύνη, εμμηνόπαυση), ακόμα και η εποχιακή μείωση του φωτός μπορούν να αποτελέσουν πυροδοτικό παράγοντα σε κάποιο άτομο που είναι ήδη ευάλωτο.
Ψυχολογικοί παράγοντες. Πρώιμες εμπειρίες (απώλειες, παραμέληση, υπερβολικά κριτικό περιβάλλον) μπορούν να διαμορφώσουν τρόπους σκέψης που προδιαθέτουν: "δεν αξίζω", "ό,τι κι αν κάνω δεν είναι αρκετό", "ο κόσμος δεν είναι ασφαλής". Η Θεωρία ΔεσμούΤο πλαίσιο που εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο οι πρώιμοι δεσμοί με τους φροντιστές επηρεάζουν την ικανότητα του ατόμου για σύνδεση στην ενήλικη ζωή. δείχνει ότι ο τρόπος που μάθαμε να σχετιζόμαστε με τους φροντιστές μας στα πρώτα χρόνια επηρεάζει τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τα δύσκολα συναισθήματα στην ενήλικη ζωή και τον τρόπο που αυτά μας επιρεάζουν.
Κοινωνικοί παράγοντες. Μοναξιά, κοινωνική απομόνωση, οικονομική πίεση, εργασιακή εξουθένωση. Σκεφτείτε κάποιον που δουλεύει εξ αποστάσεως για δύο χρόνια, βλέπει τις ίδιες τέσσερις οθόνες από το πρωί ως το βράδυ, ζει μόνος σε μια πόλη που του είναι ξένη, δεν έχει φίλους και σιγά σιγά αρχίζει να χάνει ενδιαφέρον για πράγματα που κάποτε τον ενθουσίαζαν. Κανένας μεμονωμένος παράγοντας δεν εξηγεί τι συμβαίνει. Το σύνολο, όμως, δημιουργεί ένα περιβάλλον που ευνοεί την κατάθλιψη.
Σε αρκετές περιπτώσεις, η κατάθλιψη εμφανίζεται χωρίς κανένα εμφανές "γιατί". Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει αιτία. Σημαίνει ότι η αιτία μπορεί να μην είναι άμεσα ορατή, ή μπορεί να είναι σωρευτική: μικρές, καθημερινές πιέσεις που χτίζονται σιγά σιγά μέχρι να γίνουν μη διαχειρίσιμες.
Οι τύποι της κατάθλιψης
Η κατάθλιψη δεν είναι μία εννιαία κατάσταση. Εκδηλώνεται σε διαφορετικές μορφές, με διαφορετική ένταση, διάρκεια και χαρακτηριστικά.
Η μείζων καταθλιπτική διαταραχή (Major Depressive Disorder) είναι αυτό που οι περισσότεροι εννοούν όταν λένε "κατάθλιψη". Σταθερά χαμηλή διάθεση, απώλεια ενδιαφέροντος, σωματικά συμπτώματα (δυσκολίες στον ύπνο, διαταραχές στην όρεξη, απώλεια ενέργειας), δυσκολία συγκέντρωσης, αίσθηση αναξιότητας ή ενοχής. Η διαφορά από μια "κακή περίοδο" είναι η διάρκεια (τουλάχιστον δύο εβδομάδες) και η λειτουργική επίπτωση (δεν μπορείτε να κάνετε αυτά που κάνατε πριν).
Η επίμονη καταθλιπτική διαταραχή (γνωστή και ως "Δυσθυμία (Επίμονη Καταθλιπτική Διαταραχή)Χρόνια μορφή κατάθλιψης με ηπιότερα αλλά επίμονα συμπτώματα που διαρκούν τουλάχιστον δύο χρόνια. Συχνά δεν αναγνωρίζεται, καθώς ο άνθρωπος συνηθίζει τη χαμηλή διάθεση ως μόνιμη κατάσταση."). Τα συμπτώματά της μπορεί να είναι πιο ήπια από τη μείζονα κατάθλιψη, αλλά η μακροχρόνια παρουσία τους επηρεάζει βαθιά την καθημερινότητα του ατόμου. Μια χαμηλή διάθεση και ενέργεια που κρατάει χρόνια, ίσως και δεκαετίες. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν την αναγνωρίζουν καν ως κατάθλιψη και συχνά θεωρούν ότι: "έτσι είμαι εγώ", ή "Πάντα έτσι ήμουν". Αυτός ο εθισμός στο χαμηλό είναι ακριβώς αυτό που κάνει τη δυσθυμία τόσο ύπουλη.
Η εποχιακή συναισθηματική διαταραχή εμφανίζεται κυκλικά, συνήθως τους χειμερινούς μήνες, όταν η μειωμένη έκθεση σε φυσικό φως επηρεάζει τους βιολογικούς ρυθμούς του οργανισμού. Η λοχειακή κατάθλιψη εμφανίζεται μετά τον τοκετό, συχνά σε γυναίκες χωρίς προηγούμενο ιστορικό και σχετίζεται τόσο με ορμονικές μεταβολές όσο και με τη ριζική αλλαγή ρόλου, τον ύπνο που λείπει και τις πιέσεις του νέου γονεϊκού ρόλου.
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στην Επαγγελματική Εξουθένωση (Burnout)Μια κατάσταση σωματικής και συναισθηματικής εξάντλησης που προκύπτει από παρατεταμένο εργασιακό στρες και απώλεια προσωπικού νοήματος. (burnout). Αν και τεχνικά δεν ταξινομείται ως κατάθλιψη, τα συμπτώματά της (εξάντληση, κυνισμός, αίσθηση αναποτελεσματικότητας) συχνά αλληλεπικαλύπτονται. Από την εμπειρία μας, πολλοί άνθρωποι που φτάνουν σε εμάς με "burnout" έχουν ήδη αναπτύξει καταθλιπτικό επεισόδιο χωρίς να το γνωρίζουν.
Πώς αντιμετωπίζεται
Eίναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι η κατάθλιψη αντιμετωπίζεται. Η θεραπεία της είναι είναι τεκμηριωμένη μέσα από δεκαετίες έρευνας, εκατοντάδες κλινικες δοκιμές και Μετα-ανάλυσηΣτατιστική μέθοδος που συνδυάζει τα αποτελέσματα πολλαπλών ανεξάρτητων ερευνών για το ίδιο θέμα, παρέχοντας πιο αξιόπιστα συμπεράσματα από κάθε μεμονωμένη μελέτη. με δεκάδες χιλιάδες συμμετέχοντες. Η ψυχοθεραπεία, η φαρμακοθεραπεία και ο συνδυασμός τους αποτελούν τις βασικές παρεμβάσεις, με αποτελέσματα που συνήθως διατηρούνται μακροπρόθεσμα.
Η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία (CBT) διαθέτει τη μεγαλύτερη ερευνητική βάση στην κατάθλιψη. Δουλεύει σε δύο επίπεδα: εντοπίζει τα μοτίβα σκέψης που τροφοδοτούν τη διάθεση (τις Αυτόματες ΣκέψειςΣκέψεις που εμφανίζονται αυθόρμητα και αστραπιαία ως αντίδραση σε μια κατάσταση, χωρίς συνειδητή επιλογή, και επηρεάζουν άμεσα το συναίσθημα και τη συμπεριφορά. του τύπου "δεν θα τα καταφέρω", "είμαι βάρος", "δεν αξίζω") και ταυτόχρονα σπάει τον κύκλο της αποφυγής μέσω σταδιακής επανενεργοποίησης. Στην πράξη αυτό σημαίνει: αναγνωρίζετε μια σκέψη, την εξετάζετε κριτικά και παράλληλα αρχίζετε να κάνετε ξανά πράγματα που είχατε σταματήσει, ακόμα και αν δεν νιώθετε ότι "θέλετε".
Η ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία κοιτάζει βαθύτερα: εξερευνά πώς σχέσεις, πρώιμες εμπειρίες και Μηχανισμοί ΆμυναςΑσυνείδητες διεργασίες που χρησιμοποιεί ο νους για να προστατευτεί από το άγχος ή από σκέψεις και συναισθήματα που είναι δύσκολο να διαχειριστεί τη δεδομένη στιγμή. μπορεί να διατηρούν καταθλιπτικά μοτίβα χωρίς να το αντιλαμβάνεστε. Κατάλληλη ιδιαίτερα για χρόνια κατάθλιψη, για επαναλαμβανόμενα επεισόδια, ή για περιπτώσεις όπου οι ρίζες φαίνεται να πηγάζουν από πολύ παλιά.
Η συνθετική ψυχοθεραπεία συνδυάζει στοιχεία από διαφορετικές προσεγγίσεις, προσαρμοσμένα στις ιδιαιτερότητες κάθε ατόμου. Μπορεί να ξεκινήσει με εργαλεία CBT για να "σπάσει" τον κύκλο και σταδιακά να εμβαθύνει ψυχοδυναμικά ή να ενσωματώσει στοιχεία προσωποκεντρικής θεραπείας, ανάλογα με το τι χρειάζεται ο κάθε θεραπευόμενος.
Η φαρμακοθεραπεία (κυρίως αντικαταθλιπτικά SSRI/SNRI) μπορεί να αποτελεί σημαντικό συμπλήρωμα, ιδιαίτερα σε μέτρια ή σοβαρή κατάθλιψη. Οι νεότερες κατευθυντήριες οδηγίες του NICE (2022, NG222) τοποθετούν τη φαρμακοθεραπεία ως επιλογή πρώτης γραμμής στη σοβαρότερη κατάθλιψη, ενώ στην ηπιότερη μορφή προτείνουν πρώτα ψυχοθεραπεία. Η απόφαση φαρμακοθεραπείας λαμβάνεται πάντα σε συνεργασία με ΨυχίατροςΙατρός εξειδικευμένος στη διάγνωση, πρόληψη και θεραπεία ψυχικών διαταραχών, με δυνατότητα συνταγογράφησης φαρμακευτικής αγωγής όπου κρίνεται απαραίτητο..
Κάτι που η έρευνα δείχνει σταθερά, αν και σπάνια αναφέρεται: η αποτελεσματικότητα της θεραπείας εξαρτάται σημαντικά από τη Θεραπευτική ΣυμμαχίαΗ σχέση συνεργασίας και εμπιστοσύνης μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου, η οποία αποτελεί τον κεντρικό άξονα για την επίτευξη των θεραπευτικών στόχων. , δηλαδή τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου. Η μέθοδος μετράει. Αλλά ο άνθρωπος που την εφαρμόζει μετράει τουλάχιστον εξίσου.
Πότε να ζητήσετε βοήθεια
Αν για δύο εβδομάδες ή περισσότερο νιώθετε μια σταθερά χαμηλή διάθεση, αν έχετε χάσει το ενδιαφέρον σας για πράγματα που κάποτε είχαν σημασία, αν ο ύπνος, η ενέργεια ή η συγκέντρωσή σας δεν επανέρχονται, τότε δεν πρόκειται για κούραση. Πρόκειται για κάτι που αξίζει να εξεταστεί.
Δεν χρειάζεται να περιμένετε μέχρι να μην μπορείτε να σηκωθείτε από το κρεβάτι. Η ψυχοθεραπεία αποδίδει καλύτερα όταν ξεκινά νωρίς, πριν τα μοτίβα παγιωθούν, πριν η αποφυγή γίνει δεύτερη φύση, πριν η αίσθηση ότι "έτσι είναι η ζωή" αντικαταστήσει τη μνήμη ότι κάποτε ήταν αλλιώς.
Αν αναγνωρίζετε κάτι από αυτά που περιγράφονται σε αυτό το άρθρο, σε εσάς ή σε κάποιον κοντινό σας, μια πρώτη συζήτηση με εξειδικευμένο ψυχοθεραπευτή μπορεί να ξεκαθαρίσει τι συμβαίνει, τι μπορεί να γίνει και αν χρειάζεται κάτι παραπάνω. Χωρίς δέσμευση, χωρίς πίεση.
Συζητήστε το θέμα που σας αποσχολεί με έναν εξειδικευμένο ψυχολόγο του κέντρου μας
Κανονίστε μια συνάντηση μαζί μαςΔιακριτικά. Χωρίς δέσμευση. Χωρίς υποχρεώσεις.