Όταν το πρόβλημα είναι ερώτημα
Κάποιος πετυχαίνει ό,τι έβαλε στόχο. Η καριέρα πηγαίνει καλά, η οικογένεια είναι σταθερή, οι φίλοι υπάρχουν. Κι όμως, ένα βράδυ, μόνος στο αυτοκίνητο μετά από ένα δείπνο με ανθρώπους που υποτίθεται ότι αγαπάει, νιώθει μια βαρύτητα που δεν εξηγείται. Δεν είναι κατάθλιψη. Δεν είναι άγχος. Είναι κάτι πιο θεμελιώδες: η αίσθηση ότι κάτι λείπει, χωρίς να μπορεί να ονομάσει τι.
Αυτός ο τύπος δυσκολίας δεν ανταποκρίνεται εύκολα σε τεχνικές. Δεν λύνεται με καταγραφή σκέψεων ή πειράματα συμπεριφοράς. Δεν είναι ΔιαταραχήΈνα σύνολο συμπτωμάτων που αποκλίνουν από το αναμενόμενο και προκαλούν σημαντική δυσφορία ή περιορισμό στη λειτουργικότητα του ατόμου. που χρειάζεται αντιμετώπιση. Είναι ερώτημα που χρειάζεται εξερεύνηση.
Η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία σχεδιάστηκε για αυτού του είδους τα ερωτήματα.
Τι είναι η Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία
Η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία δεν είναι μια τεχνική. Είναι ένας τρόπος κατανόησης του ανθρώπου, εμπνευσμένος από την υπαρξιακή φιλοσοφία (Kierkegaard, Heidegger, Sartre, Camus) και μεταφρασμένος σε θεραπευτική πράξη κυρίως από τους Irvin Yalom, Viktor Frankl, Rollo May και Emmy van Deurzen.
Η βασική ιδέα: πολλές από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε δεν οφείλονται σε δυσλειτουργικές σκέψεις (όπως θα έλεγε η CBT) ή σε ασυνείδητα μοτίβα από το παρελθόν (όπως θα έλεγε η ψυχοδυναμική). Οφείλονται στη σύγκρουσή μας με τα θεμελιώδη δεδομένα της ανθρώπινης ύπαρξης: ότι θα πεθάνουμε, ότι είμαστε ελεύθεροι κι αυτό μας τρομάζει, ότι είμαστε τελικά μόνοι, και ότι η ζωή δεν έχει προκαθορισμένο νόημα.
Αυτό μπορεί να ακούγεται φιλοσοφικό. Στην πραγματικότητα είναι εξαιρετικά πρακτικό. Πίσω από μια εμμονή με τον έλεγχο μπορεί να κρύβεται ο φόβος του θανάτου. Πίσω από μια αδυναμία δέσμευσης, ο φόβος της ελευθερίας. Πίσω από μια χρόνια δυσαρέσκεια, η απουσία νοήματος. Η υπαρξιακή θεραπεία δεν αποφεύγει αυτά τα ερωτήματα. Τα τοποθετεί στο κέντρο.
Τα τέσσερα δεδομένα της ύπαρξης
Ο Irvin Yalom, ίσως ο πιο γνωστός υπαρξιακός ΨυχοθεραπευτήςΕιδικός ψυχικής υγείας (ψυχολόγος ή ψυχίατρος) που έχει ολοκληρώσει πολυετή εκπαίδευση σε μια συγκεκριμένη θεραπευτική μέθοδο., περιέγραψε τέσσερα θεμελιώδη "δεδομένα" (ultimate concerns) που κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζει. Δεν είναι προβλήματα που λύνονται. Είναι συνθήκες που διαπραγματευόμαστε σε ολόκληρη τη ζωή μας.
Θνητότητα. Η επίγνωση ότι η ζωή τελειώνει. Αυτή η επίγνωση δεν εμφανίζεται μόνο σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ασθένεια. Εμφανίζεται σε μεταβατικές στιγμές, γενέθλια, η απώλεια ενός γονέα, ένα παιδί που μεγαλώνει, η αίσθηση ότι ο χρόνος επιταχύνεται. Πολλές κρίσεις μέσης ηλικίας που φαίνονται ανεξήγητες βρίσκουν νόημα μέσα από αυτό το πρίσμα.
Ελευθερία. Ακούγεται θετικό. Στην πραγματικότητα είναι από τα πιο δύσκολα δεδομένα, γιατί ελευθερία σημαίνει ευθύνη. Αν δεν υπάρχει προκαθορισμένο σχέδιο για τη ζωή μας, τότε κάθε επιλογή είναι δική μας, κάθε αποφυγή επιλογής επίσης. Πολλοί άνθρωποι βιώνουν αυτό ως παράλυση: τόσες επιλογές, τόσο λίγη βεβαιότητα.
Απομόνωση. Όχι η κοινωνική μοναξιά (αυτή λύνεται με παρέα), αλλά η υπαρξιακή: η επίγνωση ότι ανεξάρτητα από το πόσο κοντά είμαστε σε κάποιον, η εμπειρία μας παραμένει τελικά δική μας. Κανείς δεν μπορεί να νιώσει ακριβώς αυτό που νιώθουμε. Αυτή η μοναξιά δεν είναι παθολογική. Αλλά μπορεί να γίνει αφόρητη αν δεν αναγνωριστεί.
Νόημα. Αν η ζωή δεν έχει εγγενές, προκαθορισμένο νόημα, τότε το νόημα πρέπει να δημιουργηθεί. Ο Viktor Frankl, επιζών του Άουσβιτς και ιδρυτής της λογοθεραπείας, έδειξε ότι η ικανότητα εύρεσης νοήματος, ακόμα και στις πιο ακραίες συνθήκες, αποτελεί κεντρικό παράγοντα ψυχικής ανθεκτικότητας.
Πώς μοιάζει στην πράξη
Η υπαρξιακή θεραπεία δεν ακολουθεί πρωτόκολλο. Δεν δίνει ασκήσεις, δεν αναθέτει εργασία για το σπίτι, δεν χρησιμοποιεί δομημένες τεχνικές. Αυτό μπορεί να ξενίζει κάποιον που περιμένει ένα "πρόγραμμα".
Στην πράξη, μοιάζει με μια βαθιά, ειλικρινή συζήτηση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Ο θεραπευτής δεν κρύβεται πίσω από ερμηνείες ή τεχνικές. Είναι παρών ως πραγματικός άνθρωπος, και αυτή η αυθεντικότητα λειτουργεί θεραπευτικά: δείχνει στον θεραπευόμενο ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τα δύσκολα ερωτήματα χωρίς να τα αποφύγει.
Σκεφτείτε κάποιον που αντιμετωπίζει μια απόφαση που τον τρομάζει: να αφήσει μια σταθερή αλλά αδιέξοδη δουλειά, να τελειώσει μια σχέση που δεν τον γεμίζει, να αντιμετωπίσει ένα θέμα υγείας. Η CBT θα δούλευε με τις σκέψεις γύρω από την απόφαση. Η ψυχοδυναμική θα εξερευνούσε τι μοτίβα ενεργοποιούνται. Η υπαρξιακή θα ρωτούσε κάτι πιο βασικό: τι σημαίνει για εσάς αυτή η απόφαση; Τι φοβάστε πραγματικά; Και τι λέει αυτός ο φόβος για το πώς θέλετε να ζήσετε;
Η διάρκεια ποικίλλει. Μπορεί να είναι σύντομη (αρκετοί μήνες γύρω από ένα συγκεκριμένο υπαρξιακό ερώτημα) ή μακρύτερη (μια βαθύτερη εξερεύνηση ταυτότητας και νοήματος). Ο ρυθμός τον καθορίζει ο θεραπευόμενος.
Πότε ταιριάζει και πότε όχι
Η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία ταιριάζει ιδιαίτερα σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ερωτήματα νοήματος και κατεύθυνσης. Κρίσεις μέσης ηλικίας, μεταβάσεις ζωής, απώλεια, σοβαρή ασθένεια, αποφάσεις που αλλάζουν τα πάντα. Ταιριάζει επίσης σε ανθρώπους που αισθάνονται ότι "λειτουργούν" κανονικά αλλά κάτι ουσιαστικό λείπει, χωρίς να μπορούν να εξηγήσουν τι.
Δεν ταιριάζει εξίσου καλά σε καταστάσεις που χρειάζονται δομή και συγκεκριμένα εργαλεία. Κρίση ΠανικούΈνα σύντομο επεισόδιο έντονου φόβου που κορυφώνεται γρήγορα και συνοδεύεται από σωματικές αντιδράσεις, χωρίς την παρουσία πραγματικού εξωτερικού κινδύνου., Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (OCD)Η παρουσία επίμονων, ανεπιθύμητων σκέψεων (ιδεοληψίες) και επαναλαμβανόμενων πράξεων (ψυχαναγκασμοί) που αποσκοπούν στη μείωση του άγχους., Ειδική ΦοβίαΟ έντονος και παράλογος φόβος για ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση, που οδηγεί σε έντονη δυσφορία ή αποφυγή.: αυτά απαιτούν τεκμηριωμένες, δομημένες παρεμβάσεις. Η υπαρξιακή θεραπεία δεν έχει τα εργαλεία γι' αυτές τις περιπτώσεις, και η ειλικρίνεια σε αυτό αποτελεί ένδειξη σεβασμού, όχι αδυναμίας.
Αξίζει να αναφερθεί ότι η ερευνητική βάση της υπαρξιακής ψυχοθεραπείας, αν και αυξανόμενη, παραμένει μικρότερη σε σύγκριση με τη CBT ή τη ψυχοδυναμική. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αποδίδει. Σημαίνει ότι η φύση της, φιλοσοφική, λιγότερο δομημένη, πιο ατομική, δυσκολεύει τη μέτρηση με τα κλασικά εργαλεία κλινικής έρευνας.
Στην πράξη, πολλοί θεραπευτές ενσωματώνουν υπαρξιακά στοιχεία σε μια συνθετική προσέγγιση: η υπαρξιακή οπτική δίνει βάθος, ενώ άλλες μέθοδοι δίνουν δομή και εργαλεία. Αυτός ο συνδυασμός μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός.
Η αντοχή στην αβεβαιότητα
Η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία δεν υπόσχεται λύσεις. Υπόσχεται κάτι διαφορετικό: τη δυνατότητα να σταθείτε μπροστά σε ερωτήματα που δεν έχουν εύκολη απάντηση και να μην καταρρεύσετε. Να αντέξετε την αβεβαιότητα χωρίς να την αποφύγετε. Και μέσα από αυτή τη διαδικασία, να ανακαλύψετε τι πραγματικά μετράει για εσάς.
Αν αναγνωρίζετε ερωτήματα στη ζωή σας που δεν απαντώνται με πρακτικές λύσεις, αν αισθάνεστε ότι κάτι ουσιαστικό λείπει παρόλο που "τα πάντα πάνε καλά", μια πρώτη συζήτηση με έναν εξειδικευμένο θεραπευτή μπορεί να ξεκαθαρίσει αν αυτή η προσέγγιση ταιριάζει στο δικό σας ερώτημα.
Συζητήστε το θέμα που σας αποσχολεί με έναν εξειδικευμένο ψυχολόγο του κέντρου μας
Κανονίστε μια συνάντηση μαζί μαςΔιακριτικά. Χωρίς δέσμευση. Χωρίς υποχρεώσεις.